March 7, 2007 by prakrithi
ನಿನ್ನೆ ನೋಡಿದಾ ತುಂಬುಹರೆಯದ
ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆದ, ನಕ್ಕುನಲಿದಾ ದಾಸವಾಳ
ಇಂದು ಮುದುಡಿ ಬಾಡಿ ಬೆಂಡಾಗಿ
ಭೂತಾಯಿ ಅಪ್ಪಿಹುದು
ಜೀವನದ ಅರ್ಥವ ಸಾರುತಿಹುದು
Posted in kavana, poetry | No Comments Yet
Comments RSS
Name (required)
E-mail (will not be published) (required)
Website
Notify me of follow-up comments via email.